ได้เเต่ยิ้ม
posted on 16 Mar 2009 21:11 by nnabe5 เ พื่อนๆเริ่มฝึกงานกันเเละ
เ เต่ฉัน ..
ไ ม่รู้ว่าคนทั่วไปเค้าจะเรียกว่าคนดีหรือคนโง่ก็ไม่รู้นะ
ตอนนี้ฉันก็ใ ห้นิยามไม่ถูกเหมือนกัน
บางทีมันก็ใ กล้กันมาก จนเเยกไม่ค่อยออกเท่าไร
เพื่อนคนที่หนึ่งมาชวนสองกับสาม
เธอๆ เราไปฝึกงานกันนะ
เ ราติดต่อพี่คนหนึ่งไว้
เ ค้ารับสามคนพอดีเลย
ทุกอย่างเรียบร้อย
เ เต่..
ตอนติดต่อ คนที่สี่อยู่ด้วย
เ ค้า มีที่ฝึกงานอยู่เเล้ว ไม่ชอบที่ๆตัวเองได้
เ ลยอยากทำกับหนึ่ง เเล้วไปบอกคนที่สามว่าให้เราทำกับหนึ่ง สองนะ
เ ดี๋ยวเราจะหาที่ใหม่ให้เธอ
คนที่สามเ สียใจ ไปหาที่ฝึกงานใหม่
คนที่สอง สงสาร เ ลยตามไปด้วย
จากสี่คนจะไ ด้เเบ่งเป็นสองๆ จะได้ไม่มีใครเสียใจ
สองเ ดือนผ่านไ ป สาม ซึ่งได้ที่ฝึกงานใหม่ เเละฝึกกับสอง
เ เต่ตอนเเรกนึกว่ารับสามคน เลยไปชวนห้ามา
ไ ปๆมาๆ เค้ารับสองคน
สามมาบอกกับสองว่า
เค้ารับสองคนเเล้ว เเต่เรา ชวน ห้า ไว้ก่อนเเล้ว
เ ราไม่อยากทำให้เพื่อนเคืองเรา
ถ้าเราจะเลือกใคร
เ ราขอใช้วิธีตัดสินที่ยุติธรรมที่สุดนะ
เ ป่า ยิง ฉุบ
สองเ สียใจมาก
ไ ม่ได้เสียใจ ที่รู้ ว่าต้องเเพ้
เ เต่เสียใจ ที่.. ทำไม นะ
สุดท้าย
สองก็ไ ม่มีที่ฝึกงาน
สองเ เทบหมดอารัย ตายยาก
เ สียใจกับเพื่อน
เ เต่ก็พูดไม่ออก
ไ ด้เเต่ยิ้ม ที่เห็นทุกคนมีที่ฝึกงานกัน
